(c) Chirojeugd Vlaanderen - Paul Bert

Armoede is niet alleen een verhaal van veel miserie en groot verdriet. Er schuilt een grote kracht en kwaadheid in mensen om tegen het onrecht dat armoede is te blijven vechten. En dit vraagt een meer dan behoorlijke dosis creativiteit, moed en doorzettingsvermogen. Wie in armoede opgroeit, ontwikkelt verschillende ‘bijzondere’ krachten. Kansarme jongeren zijn soms erg creatief: ze tekenen, zingen, schrijven gedichten of zoeken een andere positieve uitlaatklep om met hun talenten aan de slag te gaan en hun gevoelens naar buiten te brengen.

“Dat laat me toe me uit te drukken. Wat ik niet kan zeggen, kan ik zingen, niet zozeer in het liedje zeggen wat ik wil, maar eerder ontsnappen aan de stress, de zenuwen. Zingen bevrijdt me een beetje uit mijn kleine luchtbel, en zeggen: voilà, nu ben ik hier, help me.
Help me? En vooral: zie me zoals ik ben, en niet zoals de mensen denken dat ik ben.”

Ouders in armoede willen net hetzelfde als alle andere ouders: het beste voor hun kinderen. De kinderen komen voor hen op de eerste plaats, omdat ze hopen dat zij het later beter zullen hebben. Mensen in armoede zijn ook enorm solidair met andere mensen in moeilijkheden. Zij helpen familie en vrienden in problemen verder, ook als dit inhoudt dat zij hierdoor zelf (nog) minder hebben.

"Je moet enkel vertrouwen in jezelf hebben, in je familie, en je naasten. Je familie is er altijd voor jou. Je kunt op drie vierde van je familie steunen."

(Citaten uit ‘Dat denken we ervan’ van Unicef, een rapport dat luistert naar wat kinderen en jongeren in armoede te zeggen hebben)